|
|
Geplaatst: 27 november 2010, door Timmy
"Huismerkkoffie, huismerkkloffie, afhaalroti, Helmut Lotti of Internetbankieren is mijn beste vriend". Het zijn een paar oneliners die na één keer luisteren blijven hangen. Daar is "Tante Lien is the baddest bitch you’ve ever seen" er ook een van. Jawel, logica is soms ver te zoeken maar 'De Lachende Derde' is een feit en sinds gisteren officieel te verkrijgen in de Nederlandse platenzaken. Het is een album waar ik zeer naar uit heb gekeken. De Jeugd van Tegenwoordig komt weer hard op hun derde album. Een introductie over de heren (Faberyayo, Vieze Fur, Willie Wartaal en Bas Bron) lijkt me echt overbodig, wie heeft er in 2005 niet het woord 'Watskeburt' niet in de mond genomen.
Na het debuutalbum 'Parels voor Zwijnen', die heel slechte verkoopcijfers behaalde, leek het erop dat de heren in de categorie one hit wonders werden geplaatst. Ik ben zelf ook niet echt een fan van het eerste album, er staan een paar leuke nummers op maar daar blijft het ook bij. Misschien was het ook een kwestie van wennen want het was zeker niet de meest gangbare vorm van hiphop. 'De Machine' in 2008 was niks om aan te wennen. Ik was om en hoe. De onnavolgbare teksten van de drie musketiers en verpletterende producties van Bas Bron hebben voor mij de Jeugd van Tegenwoordig tot een begrip gebombardeerd. Mijn editie van 'De Machine' heb ik ook vaak moeten oliën om er het ultieme luisterplezier uit te kunnen halen. Het lijflied was hiermee ook geboren, "daar komt die jonge garçon, in ze Comme des Garçons, minstens om de dag dronken, in zijn Comme des Garçons, en is het donderdag on,dan gaat ie zonder pardon, gek tot zondag in ze Comme des Garçons!"
Met een verslaving aan de monsterlijke beats, spacende synthesizers en literaire lyrics was mijn honger verre van gestild. Teksten die uit het leven zijn gegrepen, recht voor je raap en te omschrijven zijn als dronken poëzie met een lachkick kan je er geen genoeg van krijgen. Het wachten op album nummer drie werd verzacht met de geluiden van LeLe en Het Grote Gedoe (hetgrotegedoe.nl). Met deze twee projecten heeft Faberyayo in mijn ogen de stap genomen om zichzelf te kronen tot frontman van de Jeugd. Nu ook Bas Bron meer op de voorgrond treed als vaste producer lijken de rollen verdeeld en is de weg gelegd voor een magische formule.
Bij het luisteren van naar 'De Lachende Derde' leg je niet snel de link met het echte hiphop, je merkt heel veel funky electro invloeden en feestbeats. Dat is niet iets nieuws en wat de Jeugd onderscheidt van de rest, een eigen sound en daar kan je alleen maar respect voor hebben. Mensen die doen wat ze zelf willen en achter hun product staan. Net als de woorden van Faberyayo "Bij die derde plaat moet je er staan". De vraag is nu natuurlijk of ze met dit album weer de lat hoger hebben gelegd. Daar kan ik nu niks over zeggen, ze zijn wel true aan zichzelf gebleven en de Jeugdsound heeft zich zeker geëvolueerd. Het blijft zeker een genot om naar te luisteren en mijn eerste indruk is dat ik al meerdere platen op repeat heb gezet (Vijf sterren Abo, Zilt, Zo Volwassen Zo Beleefd en Tante Lien) met een dikke grijns op mijn smoel!
|
|
