Geplaatst: 10 september 2010, door Nana
‘Over mannen en hun eeuwige lust naar meer, het niet na denken en het verstrikt raken in iets waar jij niet voor gekozen hebt. Over ‘haar’, de vrouw met het gezicht dat geen make up nodig heeft, maar het voor gelegenheden wel gebruikt. En op het moment dat je denkt dat het ze niet mooier kan zijn draait ze zich om en ontdek je iets nieuws in haar gezicht. De vrouw met de perfecte borsten, de vrouw die altijd weet wat ze moet zeggen en nooit te veel zegt, de vrouw die nooit huilt, maar jou wel troosten zal.'
'De vrouw die wilde paarden temmen kan en er ook zal zijn om sinasappels te persen wanneer jij chagrijnig en ijlend op bed ligt. De vrouw die wafels met Ben & Jerry’s ijs eet maar nooit aankomt. De vrouw die het maatje en de minnares durft te zijn.
De vrouw die nooit iets vergeet in de supermarkt maar ook geen boodschappenlijstje hoeft te schrijven.'
'De vrouw die altijd weet wat ze moet doen, speelt dat ze onschendbaar is, de valse vrouw omdat ze enkel en alleen voor zichzelf gaat, geen mededogen heeft, de vrouw waar wij vrouwen voor moeten oppassen. De vrouw die in ons allemaal schuilgaat, die wij worden wanneer onze mannen de geur naar ‘het meer’ niet weerstaan kunnen en wij geraakt worden omdat wij simpelweg nog niet onschendbaar zijn.’
Ik zit te wachten tot het vogeltje uit de koekkoeksklok te voorschijn komt. Biddend, biddend dat ze niet bellen gaat. Gewoon een ander belletje van haar, je pakt hem op en doet alsof het werk is. Vertrekt en ik zal huilen.
En ik zal smeken liefje, bevend smeken te blijven. Hoewel ik weet dat het geen zin heeft en mijn hart opnieuw op de grond gekletterd is, ik zal zo binnen enkelen seconden door jouw voeten opnieuw verpletterd worden op jouw weg naar buiten. Ik zal mijn hart oprapen en in de lege witten lakens binden als een bundeltje baby. Want ze zijn inmiddels groot en ik moet toch wat vasthouden, soms. En elke minuut dat je weg rent en deelt met haar lijkt een miljoen jaren voor mij. Je hebt een vreemd hart en dat verwijt ik je. Omdat je er wel iets aan kunt doen en het te gemakkelijk is te denken dat je zo geboren bent. En omdat ik er aan kapot ga, de sterkste vrouw ter wereld wordt langzaam de iets minder sterke vrouw. En ja dat verwijt ik je en zal ik je altijd verwijten. Je permitteert je dingen die mij en mijn bundeltjes baby kapot maken. Alleen een vreemd hart kan zich zo iets permitteren.
Hoe moet ik je laten zien dat zij niet van je houden kan zoals ik dat doe, dat niemand behalve ik dat kan. Gillend gek zal elke andere vrouw worden. En ik zal smeken liefje, bevend smeken te blijven. Hoewel ik steeds weer weet dat het geen zin heeft en mijn hart steeds weer opnieuw op de grond, zal steeds weer binnen enkelen seconden door jouw voeten opnieuw verpletterd worden op jou weg naar buiten. En ik zal weer babybundeltjes binden.
Lief we willen dat je blijft. En je blijft zeggen dat er een tijd gaat komen dat je sterk genoeg bent te praten en ik hoop zo dat het waar is, want het is te veel pijn die ik alleen doorstaan moet omdat ik mijn man voelbaar maar geheim moet delen dat niet eerlijk is en dat we beter verdienen. Ik ben moe van het alleen zijn en even moe van het samen. Je geeft me niet wat ik nodig heb. Waarom blijf je niet, begrijp dan toch dat we niet zo hoeven te leven.
En ik blijf zeggen dat er een tijd gaat komen, bereid je voor op het moment dat ik sterker ben. Ik kan geen moment meer verliezen na alle pijn en liefde die ik er in heb gestopt. Ik gaf jou het beste van mij waarom krijg ik niet het beste stukje van jou terug?
En wanneer zij je bevend smeekt te blijven onthoud dan dat ik niet zo hoef te leven en ik bij je blijf voor jou. Omdat je als een bundeltje baby bent dat ik niet los laten kan omdat je anders op de grond klettert om vertrapt te worden.
Jouw vreemd hart maakt mij een verwijtend hart
En ja dat verwijt ik je.
|
