Geplaatst: 25 september 2010, door Nana
Je liet me een andere geur zien
Ik probeer mij vast te klampen aan warme huid
Terwijl ik wegren van mijn lieve waarheidsdroom
Ren meisje, ren meisje, ren...
Vlieg weg van alle vogelkooitjes, hindernissen
Zodat je uiteindelijk niemand mee maken zal
En niemand zal genieten van jou
Maar laffe zekerheid bied troost en elegantie
Toch elk woord dat ik schrijf, schrijft zich voor jou
Zo ver weg als ik van je ren of vlieg
Zo dicht drukken mijn woorden zich tegen die warme huid
De afstand die ik van je neem in het echt
Ze is lang niet zo groot als de toenadering die mijn papier vertelt.
Ik heb je nodig te realiseren dat ik je nodig heb te overtuigen, beschermen en te dwingen
Maar dat is slechts wat mijn papier, pen en woorden je zeggen kunnen.
De realiteit is te onintelligent en te blind om dat mee te maken.
|
