Grofweg zijn er twee typen mens: de creakids en de sportfreaks – en ik hoor in hok één. Ik heb heus pogingen gedaan de deur van hok twee te openen, maar echt: volgens mij zit dat ding vastgeroest. (Ik heb in het creahok nooit spierballen kunnen kweken, dat kan het ook zijn.) Mijn wereld draait om schrijven, om lezen, om fotograferen, om muziek, om festivals, om inspiratie, om mode, om films... Om heel veel vind ik zelf eigenlijk, maar niet om zweten. Wouldn’t want it any other way, maar er hangen wat minieme negatieve consequenties aan.
In een ideale wereld zou ik naast een redelijk creatief vermogen een uiterst petieterig lijfje hebben. Met lichtelijk gespierde armen en een platte buik. Ik zou na het beklimmen van twee trappen niet eerst m’n ademhaling moeten hoeven reguleren met een sigaret en zou door mijn lenigheid iedereen verbluffen met mijn dansmoves. En ik zou ook eens weten hoe een – op natuurlijke wijze verkregen – adrenalinerush voelt. Maar de wereld is niet ideaal. Sporten vind ik stom en saai (no offence) en dat kun je best een beetje zien.
Nu zeggen ‘ze’ dat je niet per se hoeft te sporten om letterlijk en figuurlijk goed in je vel te zitten. Gewoon, een beetje meer bewegen is genoeg. Klinkt goed, maar kom op. Neem het clichévoorbeeld: traplopen. Zó overrated. Roltrap of uitputtingsslag, dat is toch niet eens een keuze? Ze hebben die dingen niet voor niks ontworpen, zonde om er niet op te gaan staan. Ik geniet intens van die paar seconden rust, en van het kijken naar de mensen die zich naast me via de trap omhoog zwoegen.
Ja, ja, ja: bewegen is gezond. Het is gewoon niet léuk. Pardon: WAS. Want godzijdank is daar Volkswagen. Hoe krijgen we de creakids – buiten de dansvloer – in beweging, moeten ze daar in Zweden gedacht hebben. De oplossing is geniaal, zie hier:
Ik wil het! Ik wil pianotrappen, overal. En ik zou niet alleen toonladders willen laten klinken, nee. Ik geloof dat ik zelfs Vader Jacob wil proberen. Eh, hoor ik daar de deur van hok twee zich openen?
De pianotrap kent echter één klein nadeel. Het is toch een beetje sneu voor alle sportfreaks (slash beweeggrage types) die nu ineens worden gedwongen muziek te produceren.
